شناخت خطر

این موضوع چه چیزی را می‌سنجد

تشخیص خطر از شما می‌خواهد چیزی را ببینید که در شُرف تبدیل شدن به مشکل است، نه چیزی که همین حالا مشکل است. پاسخ درست معمولاً زودترین اقدام است — کم کردن سرعت در حالی که هنوز جا دارید — نه پرهیاهوترین اقدام.

• خطر در حال شکل‌گیری چیزی است که شما را وادار به تغییر سرعت یا مسیر کند. خودروی پارک‌شده‌ای که کاری نمی‌کند خطر نیست؛ همان خودرو با راهنمای روشن هست.
• آمادگی برای رانندگی: خستگی، الکل، داروی تجویزی و بیماری همه یکسان‌اند — رانندگی نکنید.
• تابلوها و خط‌کشی‌هایی که هشدار می‌دهند نه فرمان، و آنچه دربارهٔ جلوتر می‌گویند.
• اشتباه دیگران. پاسخ تقریباً همیشه آرام ماندن و فاصله دادن است، نه واکنش نشان دادن.

نمره‌ای که از دست می‌رود: رفتن سراغ شدیدترین اقدام. ترمز شدید، بوق یا چراغ زدن به‌ندرت درست‌اند؛ کم کردن زودهنگام سرعت و فاصله دادن تقریباً همیشه درست است.